Μετακόμιση σὲ νέο ἱστοχῶρο…


Ἡ πρώτη καὶ βασική σελίδα τοῦ νέου ἱστολογίου..

Τὰ χρόνια περνοῦν, ἡ τεχνολογία ἐξελίσσεται, οἱ ἀνάγκες αὐξάνονται. Λειτουργεῖ ἤδη τὸ νέο ἰστολόγιό μας στὴν διεύθυνση tasakos.gr, ἐνῷ τὸ παλαιὸ (tasakos.com) παραμένει ἐνεργὸ γιὰ λόγους ἀσφαλείας (servers εἶναι αὐτοί..), χωρὶς ὅμως νέες δημοσιεύσεις. Μπορεῖ βέβαια νὰ τὸ διατηρούμε στὴν ζωή μόνο καὶ μόνο γιατί δύσκολα αποχωρίζεσαι μιὰ πιστή συντροφιά πέντε ἐτῶν..

Λίγα πρακτικὰ ζητήματα..

Τὸ πρῶτο. Ὅσοι εἶχαν τὴν καλοσύνη νὰ ἀκολουθήσουν τὸ παλιὸ site μέσα ἀπὸ φόρμα ἐγγραφῆς, κανονικὰ δὲν χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβουν τὴν διαδικασία στὸ νέο ἰστολόγιο, καθὼς ἔχει ὁλοκληρωθεῖ ἡ μεταφορὰ ὅλων τῶν συνδρομῶν. Παρὰ ταῦτα, ἐὰν μὲ τὶς νέες δημοσιεύσεις κάποιοι δὲν λάβουν αὐτόματη εἰδοποίηση, ἀς μᾶς στείλουν ἕνα μήνυμα γιὰ νὰ δοῦμε τὸ πρόβλημα  ἡ ἀς κάνουν τὸν κόπο νὰ ἐπαναλάβουν τὴν ἐγγραφή τους.

screenshot_2Τὸ δεύτερο. Στὸ νέο site ὑπάρχουν ὅλα κεῖνα τὰ ἀπαραίτητα γιὰ ἐπικοινωνία, likes, sharing  καὶ ἄλλα πολλά. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕνα ἐπιπλέον κουμπάκι ποὺ περιφέρεται στὴν σελίδα κάτω ἀριστερὰ καὶ προσφέρει τὴν δυνατότητα ἄμεσων καὶ γρήγορων μηνυμάτων. Χρησιμοποιεῖστε το γιὰ ὁτιδήποτε χρειασθεῖτε καὶ πρὸ πάντων γιὰ νὰ μάθουμε τὴν γνώμη σας γιὰ τὸ νέο site.. υπεύθυνος γιὰ τὸν χειρισμό αὐτῶν τῶν ἄμεσων μηνυμάτων καὶ τῶν ἀπαντήσεων, ὅποτε χρειάζονται, εἶναι ὁ Χρῆστος Γρηγοριάδης.

Τὸ τρίτο. Στὸ καινούριο ἰστολόγιο μεταφέρονται τὰ καλύτερα κείμενα, ἐνῷ κάποια παλαιότερα καὶ ἴσως ὄχι τόσο ὁλοκληρωμένα, ἔχουν παραμείνει στὸν παλαιὸ ἰστοχῶρο ἢ στὸ λογοτεχνικό μας ἀρχεῖο (manostasakos.weebly.com), ποὺ θὰ συνεχίσει νὰ λειτουργεῖ κανονικὰ ὡς χῶρος ἀρχειοθέτησης. Στὰ κείμενα ποὺ μεταφέρονται ἔχουν γίνει διορθώσεις (μην σᾶς τρομάξει ἡ μικρή γραμματοσειρά, σταδιακά θὰ ἐπανέλθει σε κανονικά μεγέθη). «Φρέσκο» περιεχόμενο θὰ ξεκινήσει νὰ ἀναρτᾶται ὅταν ὁλοκληρωθεῖ ἡ μεταφορὰ τῶν ἄρθρων – ὑπολογίζουμε σὲ μία μὲ δύο ἑβδομάδες. Ἐπίσης οἱ σύνδεσμοι φιλικῶν ἱστολογίων ποὺ εἴχαμε ὡς τὰ σήμερα, θὰ μεταφερθοῦν σταδιακά στην νέα φόρμα.

Τέλος, ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία γνωρίζουμε ὅτι ἔχει καθυστερήσει πολύ τα τρέχοντα –δηλαδὴ ἀλληλογραφία, ἀξιολογήσεις χειρογράφων, νέα κείμενα, ἔκδοση τῆς χίμαιρας καὶ πολλὰ ἀκόμη. Ζητᾶμε συγγνώμη ἀπὸ ὅσους ἔχουν ἀκόμη τὴν ὑπομονὴ καὶ περιμένουν ἀπαντήσεις, πιστεύουμε ὅτι φτάνουμε στὸ τέλος..

Δὲν ἔχει τέλος αὐτὴ ἡ ὁμίχλη, δὲν ἔχει λευκὴ σημαία αὐτὴ ἡ ἧττα..


Σύντομη παρουσίαση τού ποιητή Βύρωνα Λεοντάρη

Σύντομη παρουσίαση τού ποιητή Βύρωνα Λεοντάρη

Σε λίγο καιρό αυτό το ιστολόγιο θα ανήκει στήν ιστορία, εάν θέλετε διαβᾶστε τὸ ἄρθρο στὸ νέο μας ἱστολόγιο

τοῦ Μάνου Τασάκου καί συνεργατῶν τῆς “χίμαιρας”

(κείμενο περίπου 14.000 λέξεων, προδημοσίευση ἀπό τό δεύτερο τεύχος τῆς “χίμαιρας”, δημοσιεύεται σχεδόν ταυτόχρονα -περίπου με δίωρη καθυστέρηση- στο λογοτεχνικό αρχεῖο καί στόν ιστότοπο Academia)

Τίποτε…Δὲν ἀντέχω νὰ κοιτῶ τὸ βάθος

παντοῦ κλωθογυρίζει ἡ σαύρα, τὸ σφαλάγγι*

κι ἐμεῖς ἀπὸ να νέο οἶκτο ἔχουμε ἀνάγκη

κι ἀπὸ να δυνατὸ καινούριο πάθος.

(* δηλητηριώδης ἀράχνη)

(Βύρων Λεοντάρης, «νεκροταφεῖο Μ…», Ὕψιλον, ἡ πρώτη ἔκδοση τὸ 1983)

Ἔσπασα πιὰ τὶς σάλπιγγες

ἔκαψα τὶς σημαῖες.

Τώρα μιλῶ μὲ τὴν ἀνθρώπινη φωνή μου,

ἄχ, τώρα σᾶς μοιράζω τὴν ψυχή μου

-κι ἐσεῖς γυρνᾶτε ἀλλοῦ τὸ πρόσωπο…

(Βύρων Λεοντάρης, «Νυκτερινὰ Ἱ», Ὕψιλον, ἡ πρώτη ἔκδοση τὸ 1983)

Ἔχω μόνιμό τὸ ἄγχος τῆς ἀπέναντι ὄχθης, τοῦ ὕστατου ὀβολοῦ, τοῦ χρόνου ποὺ ἀπομένει. Καὶ εἶναι ἕνα ἄγχος, ποὺ ὅσο τὸ σῶμα μου γερνᾷ τόσο καὶ αὐξάνεται, τόσο μὲ κατατρύχει, τόσο μὲ κάμει νὰ τινάζομαι τὰ βράδια ἀξημέρωτα καὶ νὰ τρέχω στὸ γραφεῖο μου. Κι ἀνασκαλεύω χαρτιά, συμπληρώνω μισοτελειωμένες φράσεις, σβήνω, γράφω, διαγράφω, σκέπτομαι θέματα καινούρια, παρατάω ἄλλα παλιὰ καὶ μισοτελειωμένα, ἀνοίγω βιβλία ποὺ πιὰ δὲν χωροῦν, (ποτὲ δὲν χωροῦν, κι ἃς ἔχει καταντήσει τὸ γραφεῖο σὲ μέγεθος νὰ θυμίζει ἐκεῖνο τοῦ Στάλιν στὸ Κρεμλίνο), ἁπλώνω στὸ πάτωμα μία στοῖβα ἀπὸ χαρτάκια σημειώσεων, κι ἐπάνω τους τὰ γραμμένα οὔτε ἐγὼ τὰ ξεχωρίζω – ἑκατοντάδες ἐργασίες ἀρχινισμένες σὲ κάποια στιγμὴ αἰσιοδοξίας, μὰ ἡ καθεμιὰ τους ἀπαιτεῖ μελέτη πολλή, ἔρευνα, σκέψη, κέφι καὶ στοχασμὸ ἀνεπηρέαστο, ὅσο τοῦτο εἶναι κατορθωτό. Κάποτε τὸ ξημέρωμα μὲ βρίσκει σκονισμένο ἀπὸ τὸ ἀνασκάλεμα, μὰ ἡ βάσανος καὶ οἱ ἐνοχὲς γιὰ τὸν χρόνο ποὺ φεύγει μένουν ἴδιες, τὰ γραπτά μου τὸ ἴδιο ἀτελῆ, ὁ σκοπός μου δείχνει τὸ ἴδιο περίπου μακρινός, τὸ ἴδιο ἄπιαστος.. Συνέχεια

Η “χίμαιρα” στό χαρτί, με όσφρηση καί αφή..


Όπως και να το κάνουμε, μία κάποια συγκίνηση δικαιολογείται, κάμαμε πολύ δρόμο έως εδώ..

Όπως και να το κάνουμε, μία κάποια συγκίνηση δικαιολογείται, κάμαμε πολύ δρόμο έως εδώ..

Σε λίγο καιρό αυτό το άρθρο και αυτό το site θα ανήκουν στην ιστορία – δείτε τώρα τον νέο, ανανεωμένο μας ιστοχώρο στο www.tasakos.gr

Το γράφουμε σε κάθε ευκαιρία, το επαναλαμβάνουμε και σήμερα: η ηλεκτρονική έκδοση της «χίμαιρας» διατίθεται ελεύθερα στο διαδίκτυο, (με το σύνολο τής ύλης της) και όποιος το θελήσει μπορεί να την αναγνώσει ή να την αποθηκεύσει στον υπολογιστή του με πολλούς και διάφορους τρόπους – για περισσότερα δείτε εδώ. Αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με την άποψή μας για τα πνευματικά δικαιώματα, (αυτή είναι μία μεγάλη συζήτηση και αρκετά πολύπλοκη), όσο με το γεγονός πως οι εποχές είναι δύσκολες και τα τελευταίο πού χρειαζόμαστε είναι εμπόδια και απαγορεύσεις στην προσπάθεια ανάδειξης της καλής και άξιας λογοτεχνίας.

Παρά ταύτα, είναι αρκετοί ακόμη εκείνοι πού δυσκολεύονται με την ηλεκτρονική ανάγνωση ή απλώς δεν θέλουν να αφαιρέσουν την αφή ή και την όσφρηση από την όλη διαδικασία πού κάποτε μοιάζει και λίγο τελετουργική, κάτι σαν ιεροτελεστία. Είναι αρκετοί επίσης πού επικοινώνησαν μαζί μας «γκρινιάζοντας» για την ηλεκτρονική και μόνο μορφή του περιοδικού. Γι αυτούς λοιπόν που επιθυμούν το βιβλίο να αναπαύεται στο ράφι, το πρώτο τεύχος τής “χίμαιρας” είναι πλέον διαθέσιμο και σε έντυπη μορφή…

Είχαμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους. Ο πρώτος, (εκείνος τής χορηγίας), οδηγούσε σε καλύτερα εκτυπωτικά αποτελέσματα, δυναμικότερη διακίνηση στην εγχώρια αγορά και ίσως στην δυνατότητα κάποιων ελάχιστων αμοιβών σε εξωτερικούς συνεργάτες για την αρθρογραφία τους και την εν γένει βοήθειά τους. Από την άλλη, υπήρχε ένα βασικό μειονέκτημα και αυτό ήταν οι απαιτήσεις για τον έλεγχο τής ύλης και την δημοσίευση διαφημίσεων. Ετούτη την συναλλαγή (δελεαστική βεβαίως..), την απορρίψαμε με διαδικασίες συνοπτικές.

Επιλέξαμε τον δεύτερο δρόμο, εκείνον πού τώρα δειλά δειλά ξεκινά και στην χώρα, αλλά μετρά αρκετά χρόνια στο εξωτερικό, την εκτύπωση δηλαδή με την λογική τού print on demand. Το αποτέλεσμα είναι κάπως απλό εκτυπωτικά, υπάρχει η καθυστέρηση και το κόστος των μεταφορικών, οι υπάρχουσες επιλογές δεν είναι πάντοτε βολικές· όμως έτσι διατηρούμε την απόλυτη αυτονομία μας επί του περιεχομένου, άπαντες οι συνεργάτες συνεχίζουν εθελοντικά (άρα ανυστερόβουλα), μειώνουμε το κόστος στο ελάχιστο δυνατόν και προσφέρουμε την δυνατότητα στους αναγνώστες να αποκτήσουν την «χίμαιρα» έντυπη, χωρίς να πληρώσουν το υπερβολικό ποσό πού θα κόστιζε στην Ελλάδα η έκδοση ενός περιοδικού 370 περίπου σελίδων.

Η εκτύπωση είναι προς το παρόν ασπρόμαυρη και γίνεται από δύο πλατφόρμες – εκείνη της create space (amazon) και της Blurb, οι αντίστοιχες διευθύνσεις για παραγγελίες είναι createspace και Blurb Υπάρχουν μικρές διαφορές στήν τιμή πού σχετίζονται κυρίως με το κόστος των μεταφορικών. Το εξώφυλλο επίσης στην create space περιλαμβάνει χρώμα, ενώ στο Blurb μπορείτε να δείτε όλο το περιοδικό σε προεπισκόπηση προτού το παραγγείλετε. Η τελική επιλογή σας ανάμεσα στις δύο εταιρίες εξαρτάται από την αισθητική σας και την επιλογή τού χρόνου παράδοσης πού μπορεί να μειώσει αισθητά το τελικό κόστος παραγγελίας. Πάντως η έκδοση από τήν create space πού έχουμε στα χέρια μας, (από όπου και οι φωτογραφίες), είναι πολύ αξιοπρεπής, μόλις παραλάβουμε και εκείνη από το Blurb θα προσθέσουμε στο άρθρο τις εντυπώσεις μας και τις ανάλογες φωτογραφίες. Και στις δύο πλατφόρμες απαιτείται μία (εύκολη) εγγραφή, αλλά ευτυχώς η διαδικασία διαρκεί μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Καθώς η create space ανήκει στήν amazon, το βιβλίο μπορούν να το έβρουν εύκολα και φθηνότερα όσοι διαμένουν στήν Ευρώπη, καθώς μπορούν να το παραγγείλουν από τον αντίστοιχο δικτυακό τόπο – για παράδειγμα, όσοι μένουν στήν Αγγλία ή θέλουν να το παραγγείλουν από εκεί, θα το βρούν στήν Amazon.Uk.

Και κάτι τελευταίο. Και στις δύο πλατφόρμες είναι απαραίτητη η χρήση κάρτας (πιστωτικής ή και χρεωστικής), σε μία από τίς δύο υπάρχει και η δυνατότητα πληρωμής μέσω Paypal. Σε κάθε περίπτωση, εάν η χρήση κάρτας είναι αδύνατη ή πρέπει να αποφευχθεί για κάποιο λόγο, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να συνεννοηθούμε για τήν αποστολή αντιτύπου(ων) από το δικό μας απόθεμα. Σημειώστε ότι αυτό συνιστά απλή εξυπηρέτηση και διαμεσολάβηση,  δεν είναι επίσημη πώληση, καθώς δεν είμαστε εκδοτικός οίκος ή άλλου είδους επιχείρηση πού να μπορεί να διακινεί βιβλία και να εκδίδει αντίστοιχα παραστατικά.

Εάν κρίνετε την «χίμαιρα» ως ένα καλό περιοδικό, η στήριξη τής έντυπης μορφής της θα βοηθήσει πολύ, ώστε να γενεί ακόμη καλύτερη. Μόνο για εκείνους πού το αντέχουν οικονομικά και βεβαίως επιθυμούν την καλή λογοτεχνία ανεπηρέαστη από σκοπιμότητες, προκαταλήψεις και στερεότυπα. Όσοι αποκτήσετε επίσης την έντυπη «χίμαιρα», κάντε τον κόπο και στείλτε τις παρατηρήσεις σας στο tasakos@gmx.com – θα βοηθήσετε σημαντικά στην βελτίωση του δεύτερου τεύχους.

Και όπως γράφω και στο εισαγωγικό σημείωμα της έντυπης έκδοσης..

..Θερμές ευχαριστίες σε όλους εσάς πού διαθέσατε χρόνο και υστέρημα για να αποκτήσετε ετούτη την πρώτη έντυπη έκδοση της «χίμαιρας». Σε τέτοιες εποχές ερέβους, (για την λογοτεχνία και την χώρα..), μία τέτοια στήριξη δείχνει συνειδήσεις πού επιμένουν contra flumen, contra omnes…

Μάνος Τασάκος

Σταύρωση, θάνατος καί ανάσταση στήν ελληνική ποίηση


Μέρες τού '36, το μοιρολόι τής μάνας, φωτογραφία σύμβολο για κάθε επιτάφιο θρήνο..

Μέρες τού ’36, το μοιρολόι τής μάνας, φωτογραφία σύμβολο για κάθε επιτάφιο θρήνο..

(Το ιστολόγιο στο οποίο βρίσκεσθε έχει πλέον μεταφερθεί σε νέα διεύθυνση, στο http://www.tasakos.gr/ Μπορείτε φυσικά να διαβάσετε το ἀρθρο και εδώ, όμως εάν επιθυμείτε πιο ευκρινή ανάγνωση και ταυτόχρονα τήν γνωριμία με τήν νέα μας διεύθυνση, μπορείτε άμεσα να μεταφερθείτε στο ίδιο κείμενο, πατώντας εδώ)

Γιέ μου, σπλάχνο τῶν σπλάχνων μου, καρδοῦλα τῆς καρδιᾶς μου,

πουλάκι τῆς φτωχειᾶς αὐλῆς, ἀνθέ τῆς ἐρημιᾶς μου,

πῶς κλείσαν τὰ ματάκια σου καὶ δὲ θωρεῖς πού κλαίω

καὶ δὲ σαλεύεις, δὲ γροικᾶς τά πού πικρά σοὺ λέω;

Γιόκα μου, ἐσὺ πού γιάτρευες κάθε παράπονό μου,

πού μάντευες τί πέρναγα κάτου απ’  τὸ τσίνορό μου,

τώρα δὲ μὲ παρηγορᾶς καὶ δὲ μοῦ βγάζεις ἄχνα

καὶ δὲ μαντεύεις τὶς πληγὲς πού τρῶνε μου τὰ σπλάχνα;

(Γιάννης Ρίτσος, «Ἐπιτάφιος», Ποιήματα 1930-1960)

(τού Μάνου ΤασάκουΣτοχασμοὶ ἐπὶ τῶν ἀναστασίμων μὲ τὴν βοήθεια τῆς ποίησης, προδημοσίευση από “χίμαιρα-δεύτερο τεύχος”, κείμενο περίπου 12.000 λέξεων– Ὅπου γίνεται ἀναφορὰ σὲ «Ποιητικὴ ἀνθολογία Ἀποστολίδη, ἐννοεῖται ἡ τρίτομη ἀνθολογία «Ἡρακλῆ & Ρένου, Ἤρκου & Στάντη Ἀποστολίδη, Ἀνθολογία τῆς Νεοελληνικῆς Γραμματείας, Ἡ ποίηση λόγια καὶ δημοτικὴ ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα ὡς τὶς μέρες μας», ἡ καταγραφὴ πληροφοριῶν γιὰ χρόνο, τόπο καὶ ἔκδοση ἀντλοῦνται ἐπίσης ἀπὸ τὴν ἴδια ἀνθολογία – Ἀνθολογοῦνται οἱ ποιητὲς μὲ τὴν σειρὰ ποῦ ἐμφανίζονται στὸ κείμενο: Στράτος Κοντόπουλος, Τάσος Ζερβός, Γιάννης Ὑφαντῆς, Σταῦρος Βαβούρης, Γιάννης Βαρβέρης, Κώστας Βάρναλης, Κωνσταντῖνος Καβάφης, Μαρία Κέντρου Ἀγαθοπούλου, Κωστῆς Παλαμᾶς, Μελισσάνθη, Τάκης Παπατζώνης, Διονύσιος Σολωμός, Πρόδρομος Μάρκογλου, Χαράλαμπος Βάιος, Γ.Βερίτης, Κώστας Μόντης, Γιῶργος Θέμελης, Ρένος Ἀποστολίδης, Δημοτικὴ ποίηση, Γιάννης Ρίτσος, Χρίστος Τρύφωνας, Ἰάσων Δεπούντης, Γιάννης Σκαρίμπας, Βύρων Λεοντάρης, Θεόφιλος Φραγκόπουλος)

(Για καθαρότερη ανάγνωση στο Academia, αλλά χωρίς φωτογραφίες και παραπομπές σε συνδέσμους, ενδεχόμενα λάθη στήν μορφοποίηση) Συνέχεια

«Δὲν μπορῶ νὰ γευτῶ τὰ δῶρα αὐτοῦ του κόσμου…»


(Το ιστολόγιο στο οποίο βρίσκεσθε έχει πλέον μεταφερθεί σε νέα διεύθυνση, στο http://www.tasakos.gr/ Μπορείτε φυσικά να διαβάσετε το ἀρθρο και εδώ, όμως εάν επιθυμείτε πιο ευκρινή ανάγνωση και ταυτόχρονα τήν γνωριμία με τήν νέα μας διεύθυνση, μπορείτε άμεσα να μεταφερθείτε στο ίδιο κείμενο, πατώντας εδώ)

(Ἀνθολογοῦνται οἱ ποιητές, μὲ σειρὰ ἐμφάνισης στὸ κείμενο: Νίκος Ζαρίφης, Χρυσάνθη Ζιτσαία, Τάκης Δόξας, Marco Paladini, Eugenio Montale, Ζωὴ Καρέλλη, Μίνως Ζῶτος, Τάσος Κόρφης, Ἀνδρέας Λασκαράτος, Νικηφόρος Βρεττάκος, Τάσος Ζερβός, Μιχάλης Στασινόπουλος, Θωμὰς Γκόρπας, Κώστας Οὐράνης, Ἀλέξανδρος Μπάρας, Τεῦκρος Ἀνθίας, Βασίλης Καραβίτης, Πέτρος Κλωνάρης, Umberto Saba, Μιχάλης Ραδηνός, Ἀντρέας Καμπᾶς, Μανόλης Ἀναγνωστάκης, Νίκος Καροῦζος, Γιῶργος Μαρκόπουλος, Χρίστος Λάσκαρης, Κρίτων Ἀθανασούλης, Κρίτων Πολίτης – κείμενο περίπου 10.000 λέξεων. Συνεργάστηκε το σύνολο τής ομάδας τής “χίμαιρας”, στο δεύτερο τεύχος τής οποίας θα αναδημοσιευθεί και το κείμενο αυτό. Όλες οι δημοσιεύσεις αυτού τού ιστολογίου, “ανεβαίνουν”  στο academia.com και στο manostasakos.weebly.com ) Συνέχεια

“Χίμαιρα”, πρώτο τεύχος..


Εξώφυλλο χίμαιρας πρώτο τεύχοςΧΙΜΑΙΡΑ ΠΡΩΤΟ ΤΕΥΧΟΣ

Το πρώτο τεύχος ενός περιοδικού ομοιάζει εκπληκτικά με τήν εφηβεία. Τις περισσότερες φορές είναι άχαρο, γεμάτο από λάθη και αβλεψίες, κινείται χωρίς ρυθμό και αυτοπεποίθηση, ενσωματώνει άγχος και αναπνέει με τήν φαντασίωση τής ανάγνωσης και αποδοχής του. Κάποτε όμως θα μεγαλώσει, κάποτε θα ωριμάσει. Και τότε θα θυμάται με νοσταλγία τόν αλλοτινό άχαρο βηματισμό του και το παρθενικό του βλέμμα – ένα βλέμμα πού δεν πρόκειται ποτέ πια να ξαναβρεί, οπωσδήποτε όχι με τήν ίδια ένταση, μήτε με το πρώτο πάθος..

Παραδίδουμε σήμερα στήν δημόσια θέαση το πρώτο τεύχος τής “χίμαιρας”. Η δημοσίευση πολλών κειμένων και ποιημάτων μετατέθηκε για το επόμενο τεύχος. Όσα μάτια και εάν είδαν τα κείμενα, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν μικρά λάθη και παραλείψεις. Η τελική μορφή δεν είναι αυτή πού σχεδιάζαμε, θέλαμε το πιλοτικό τεύχος πιο σφαιρικό, ακόμη πιο ολοκληρωμένο θεματικά. Εκείνο πού όμως πιστεύω ότι πετύχαμε, ήταν το αρχικό σκοπούμενο: κείμενα με άποψη, κρίση και σκέψη διαφορετική για τα λογοτεχνικά θέματα. Και κυρίως, κείμενα κατανοητά από τόν αναγνώστη πού δεν έχει ακόμη εμβαθύνει στα τής λογοτεχνίας και τής ποίησης. Το πρώτο αυτό τεύχος είναι γραμμένο κυρίως γι’ αυτόν, για εκείνον δηλαδή πού θέλει να ξεκινήσει το ταξίδι του στα άξια κείμενα, χωρίς να πρέπει παράλληλα να σπουδάσει τις φιλολογικές επιστήμες.

Για όσους διαθέτουν τήν υπομονή τούτες τίς μέρες να ξεκινήσουν τήν ανάγνωση, υπάρχει μία ποικιλία επιλογών, πού όσο περνά ο χρόνος θα αυξάνεται και θα εμπλουτίζεται..

  1. Κατεβάζετε το αρχείο pdf από τον σύνδεσμο πού βρίσκεται στήν κορυφή αυτού τού κειμένου, κάτω ακριβώς από τήν φωτογραφία. Το μέγεθος τού αρχείου είναι περίπου στα 10 mb, λίγη υπομονή μέχρι να “φορτώσει”.
  2. Στον σύνδεσμο www.academia.edu θα βρείτε ολόκληρο το τεύχος για ανάγνωση και ταυτόχρονα μπορείτε πολύ εύκολα να το κατεβάσετε στον υπολογιστή σας. Για όσους αντέχουν τήν ανάγνωση στήν οθόνη ενός υπολογιστή, αυτός είναι ο πιο ξεκούραστος τρόπος, καθώς η γραμματοσειρά έχει το κατάλληλο μέγεθος χωρίς επιπλέον ρυθμίσεις.
  3. Στο www.manostasakos.weebly.com, στο τέλος τής αρχικής σελίδας, πατάτε επάνω στήν εικόνα τού περιοδικού και σε ένα λεπτό το pdf θα εμφανιστεί για ανάγνωση ή αποθήκευση
  4. Για όσους αγαπούν τήν μορφή ενός flipbook και γνωρίζουν πώς να προσαρμόσουν τήν ανάγνωσή του στήν οθόνη τους, θα έβρουν το πρώτο τεύχος στα issuu.com, anyflip.com, youblisher.com 

Εάν μετά τήν ανάγνωση τού περιοδικού επιθυμείτε να εκφράσετε μία σύντομη γνώμη, η ψηφοφορία για το περιοδικό “τρέχει” εδώ.

Θερμές ευχαριστίες σε όλους τούς συνεργάτες μου, μόνιμους και έκτακτους, για τίς ώρες που αφιέρωσαν και το πάθος που εξόδεψαν. Είναι νωρίς ακόμη να μιλήσουμε για επόμενο τεύχος, είναι πολλοί οι παράγοντες πού θα καθορίσουν το εάν και το πότε αυτής τής συνέχειας..

Μ.Τασάκος

Από το παραθύρι η πεταλούδα πάντα θα πετάξει..


φωτο εξωφυλλου χίμαιρα

Εξώφυλλο..

Από το εισαγωγικό άρθρο..

Από το εισαγωγικό άρθρο..

‘Ηταν πέρυσι, τέτοια εποχή, πού πρωτομίλησα για τήν “χίμαιρα”. Προσκάλεσα σε συνεργασίες, ξεκινήσαμε να ετοιμάζουμε τα πρώτα και τα άχαρα, άλλα όμως πιο επείγοντα ξεπετάχθηκαν μπροστά μας, το περιοδικό ήθελε δουλειά πολύωρη, κάπου εκεί το εγχείρημα έμεινε ημιτελές και έρημο, υπόσχεση μετέωρη. Πριν από λίγες μέρες μαζευτήκαμε και πάλι, είπαμε να το πιάσουμε από τήν αρχή, ξεσκονίσαμε εκατοντάδες κείμενα, πετάξαμε πολλά, ξεκινήσαμε να γράφουμε καινούρια. Η προσπάθεια κρύβει έναν μαζοχισμό – ξέρουμε καλά ότι ελάχιστοι θα ενδιαφερθούν και ακόμη λιγότεροι θα αναγνώσουν τα μεγάλα κείμενα, τα ποιήματα νέων ποιητών, τα κείμενα ανθρώπων πού αγαπούν το άναρχο και το διαφορετικό. Αδιάφορο βεβαίως – η καλή λογοτεχνία δεν ξεκινά ποτέ από το ακροατήριο, ίσως και να μην συναντιέται ποτέ πραγματικά μαζί του. Ας είναι..

Τούτη τήν φορά δεν θα υποσχεθώ τίποτε, δεν θα δεσμευθούμε με χρονικά περιθώρια, προθεσμίες και προδημοσιεύσεις, είναι αλήθεια πάντως ότι είμαστε εγγύτερα από ποτέ στήν τελική επεξεργασία τής έκδοσης. Κάποιοι από τούς έκτακτους συνεργάτες δεν χρειάζεται να κάνουν κάτι επιπλέον, καθώς τα κείμενά τους είναι διαχρονικά και δεν απαιτούν διορθώσεις. Με τούς υπόλοιπους θα επικοινωνήσουμε άμεσα. Εάν υπάρξουν κάποιοι πού επιθυμούν έστω και τήν ύστατη ώρα να συνεργαστούν, ας επικοινωνήσουν στο tasakos@gmx.com, αν και τα περιθώρια είναι μικρά..

Ευχαριστώ όσους συνεχίζουν να ανέχονται υπομονετικά τίς συνεχείς καθυστερήσεις και αναβολές. Ευχαριστώ και όσους ανταποκρίθηκαν με κείμενα κάθε λογής. Ας με συγχωρέσουν όσοι δεν θα δούν τα γραπτά τους δημοσιευμένα, η κρίση μου είναι ανθρώπινη και πολλάκις λαθεμένη. Ευχαριστώ τέλος και περισσότερο από όλους, εκείνους που εργάζονται στήν έρευνα, τα τεχνικά και τήν οργάνωση, πολλές φορές εθελοντικά και χωρίς καμιά φιλοδοξία για δημοσιότητα και αναγνώριση. Οι δύο φωτογραφίες πού δημοσιεύουμε εδώ, (από εξώφυλλο και εισαγωγικό άρθρο), μπορεί να έχουν μικρές αλλαγές στο τέλος. Όπως πάντα αυτό το κείμενο πού αφορά το περιοδικό δημοσιεύεται ταυτόχρονα στο himaira.com Α! και όσοι επιθυμείτε να εκφράσετε τήν ευαρέσκειά σας για το εγχείρημα με ένα like, η σελίδα τού περιοδικού βρίσκεται εδώ..

Η πεταλούδα πετά πάντα από το παραθύρι.

Οι θύρες άλλωστε είναι ανιαρές και διαθέτουν μιά ευκολία πού καταντά εξοργιστική..